Instytut Budokan

    W pierwszym roku istnienia Instytutu Budokan trenowano dwa systemy walki były to japońskie karate shotokan i okinawskie kobudo. Później do ćwiczeń włączono elementy goju-ryu i wado-ryu, następnie wprowadzono ju-jutsu, (zarówno elementy w wersji tradycyjnej jak i nowoczesne combat ju-jutsu). Ćwiczono ken-jutsu, arnis-eskrima i wojskowy system combat. Wprowadzono także cały szereg ćwiczeń z innych systemów. Trening przez lata ewoluował, lecz stałą częścią treningu pozostały tylko najbardziej wartościowe elementy.


Karate (dosłowne tłumaczenie: pusta ręka) trening japońskiej sztuki walki pochodzącej z Okinawy. Styl Shotokan w poczatkowej fazie był stylem przewodnim w IB. Przez Shotokan rozumiemy karate trenowane przez Gichina Funakoshi i jego uczniów. Ta technika powstała bezpośrednio na bazie karate okinawskiego. Obecnie na świecie funkcjonuje kilkadziesiąt organizacji nawiązujących do tradycji G.Funakoshi.
Poza  dynamicznym  Shotokan   ćwiczono   także  elementy  karate  Wado-ryu
i Goju-ryu. Przy czym, z pierwszego wykorzystywano w treningu dużą ilość zwodów i uników a z drugiego stylu zaczerpnieto twarde i miękkie techniki. Zupełnie inną sztuką walki, lecz pochodzącą z tych samych korzeni, były ćwiczone tzw. okinawskie systemy walki.


Kobudo (dosłownie: droga małych sztuk wojennych) czasami nazywane również uzbrojonymi rękami karate, było drugim elementem nauki uczniów Instytutu Budokan. Jest to sztuka walki pochodząca z Okinawy mająca jednak chińskie korzenie. Największy rozwój tej sztuki rozpoczął się po wydaniu edyktu zabraniającego na Okinawie noszenia broni. Najbardziej popularnymi narzędziami tej sztuki walki w naszej szkole były: sai, bo, tonfa, hanbo, kama nunchaku. Część ćwiczeń z bronią było przeznaczone dla młodszych adeptów , natomiast do najtrudniejszych i najbardziej niebezpiecznych ćwiczeń dopuszczano wyłącznie zaawansowanych. Współczesny trening ma za zadanie między innymi poprawienie koordynacji i wyczucia dystansu oraz doskonali dynamikę technik.


Ju-jutsu (łagodna sztuka) sztuka obezwładniania uzbrojonego w miecz przeciwnika ćwiczona dawniej przez samurajów była doskonałym ćwiczeniem uzupełniającym treningu podstawowego. Technika ju-jutsu ma w swym repertuarze rzuty, dźwignie, pady oraz wiele innych niezwykle użytecznych technik. Doskonale nadaje się więc do pojmania przeciwnika gdy naszym celem jest nie zniszczenie go lecz wyłącznie obezwładnienie. W Instytucie Budokan zapoznawano uczniów nie tylko z tradycyjnym systemem walki pochodzącym z Japonii. Nauka obejmowała również combat ju-jutsu czyli współczesny uproszczony system samoobrony, bazujący na dawnych systemach lecz preferujący najprostsze rozwiązania techniczne.




Arnis-eskrima czyli filipińskie systemy walki wraz z ich późniejszymi współczesnymi modyfikacjami, opierające się głównie na prostych naturalnych ruchach.
Style te preferują trening pustą ręką z partnerem w bliskim dystansie,walkę różnego rodzaju nożami oraz jednym i dwoma kijami. Poznanie tych sztuk walki niesie nową jakość w treningu. Specjalne zestawy ćwiczeń doskonale poprawiają koordynację , szybkość i orientację w walce. Wybrane elementy zostały właczone na stałe do naszego treningu.


Combat - system walki polegający na uproszczeniu do minimum wszelkich akcji zarówno obronnych jak i ataku. Nie ma znaczenia ani estetyka ani perfekcja ruchu, jak często ma to miejsce w sztukach walki. Jedyny cel to skuteczność techniki i możliwość jak najszybszego jej przyswojenia przez praktykującego.
Systemy tego rodzaju najczęściej powstają na potrzeby szkolenia służb mundurowych. Combat w zależności od przeznaczenia formacji w której jest trenowany zawiera inne rozwiązania taktyczno-techniczne. W Instytucie Budokan głównie trenowano combat karate i combat ju-jutsu.


Inne systemy. W trakcie naszych treningów wykorzystywaliśmy również techniki innych systemów. W dzisiejszych czasach często techniki różnych sztuk walki są adaptowane przez inne style lub modyfikowane do potrzeb konkretnego szkolenia. W naszym treningu występowało wiele takich elementów. Jako przykład możemy podać trening kerambitem lub yawarą. Techniki posługiwania się tymi przedmiotami zastały przez nas zmodyfikowane i stały się spójne z pozostałymi częściami treningu.



Rodokan - specjalny program szkoleniowy opracowany w Istytucie Budokan przez K.Rosowskiego. Głównym celem powstania tego systemu była synteza elementów wyżej wymienionych sztuk i systemów walki tak aby praktykując tylko jeden system można było posiąść umiejętności charakterystyczne dla kilku sztuk walki.